Hengst - Texel, 22-03-2012

Donderdag 22 maart 2012 liepen wij van de zandplaat Hengst naar Texel. Door de afstand is dit een lastige tocht. Acht uur looptijd houdt in dat er vroeg vertrokken moet worden. Het middengedeelte rond de Driesprong valt nooit droog en de waterdiepte daar heeft grote invloed op de looptijd. Doordat vanaf het Harlingergat alleen de Breesem als geul genomen moet worden en die geul zelfs bij gemiddeld hoogwater te doorwaden is, is de route relatief veilig. Toch is het een goed gevoel dat de lokale visser Jan Hottentot altijd standby kan zijn.

Wij gingen uit van een looptijd van 8.15 en hadden een geplande vertrektijd van 4.30 voor laagwater Oudeschild. Door de gunstige omstandigheden vertrokken we uiteindelijk 4.20 voor LW en dat bleek uiteindelijk nog te vroeg.
Wij werden door Jan Hot afgezet op Hengst dat op dat moment bezet werd door een dikke vijftig zeehonden. Deze kwamen vlak bij de boot zwemmen en keerden bijna direct na ons vertrek terug naar hun stek. Ten opzichte van vorig jaar was de situatie flink veranderd. Verder op de plaat waren twee duidelijke eilandjes te zien die hoger lagen dan het eilandje van afgelopen jaar.

Eerste hindernis was een geultje bij de gedecimeerde oesterbank, ook wel bekend als het gaatje van Wevers. Ben nam onze oude route langs de waterlijn van Jack IJst en had borstdiep water. Ik ging iets westelijker en had buikdiep water. Hetzelfde gold voor de tweede geul vijf minuten later. Daarna werd het veel sneller dan verwacht ondiep tot droogvallend waardoor we een klein uur vroeger dan verwacht bij de Waardgronden aankwamen. Daarom op het laatste stukje droog wad voordat de steven naar het zuiden verlegd zou worden een korte pauze gehouden. We probeerden op dit punt ook bekend als de bocht van Rodenburg zo veel mogelijk af te snijden. Als richtpunt nam ik steeds de meest westelijke meeuw op het water. Op deze wijze liepen wij door kuitdiep water en kwamen we weer op de uitgezette ideale route.

Zoals altijd was de passage van de Driesprong moeizamer dan verwacht. De meeste oesters waren verdwenen en slechts weinig beswier had de winter overleefd. Toch hadden we langer kuit- tot kniediep water dan verwacht. LW OS was -98 en er was zeker 10cm verlaging.

De bocht bij het Harlingergaatje sneden wij af, maar wel met meer water dan verwacht. Daarna resteerde een volledig drooggevallen wad via Breesem en Scheer naar de Schorren. De voorsprong op ons tijdschema bedroeg nog een ruim half uur. Eenmaal onderweg gaf de gps aan dat we er 7.36 over zouden doen en net te laat voor de boot terug van 18.00 zouden komen. Daarom het tempo iets opgeschroefd en na 7.25 aan de wal en om 17.59 als laatste auto de boot op.
We kijken terug op een fantastische tocht en hadden de volgende dag een geblakerde kop en licht stramme benen.

Kees Rodenburg

Bijlage bij [email protected] 2.1